Twarda Woda a Hodowla Gołębi: Wpływ, Żywienie, Motywacja i Profilaktyka Zdrowotna
- Szczegóły
W hodowli gołębi, jak w każdej dziedzinie, sukces zależy od wielu czynników. Jednym z kluczowych jest właściwe podejście do żywienia, motywacji oraz profilaktyki zdrowotnej. Poniżej przedstawiamy kompleksowe spojrzenie na te aspekty, oparte na doświadczeniach Marka Trzaski, wybitnego polskiego hodowcy gołębi pocztowych.
Dodatki Żywieniowe i Suplementacja
Większość dodatków żywieniowych stosowanych w hodowli Marka Trzaski pochodzi od Norberta Peetersa. Są one dokładnie sprawdzone i gwarantują wysoką jakość. Marek Trzaska jest jedynym importerem tych środków w Polsce.
Do produktów Peeters, stosowanych przez hodowcę, należą:
- AV puder - minerały na dalekie loty
- A.S.D. - ochrona i wzmocnienie mięśni oraz produkcja czerwonych ciałek krwi
- Krople PF
Marek Trzaska udziela również wskazówek dotyczących suplementacji:
- Karmę z dodatkami należy przygotowywać z wyprzedzeniem, aby dodatki dobrze wsiąkły w karmę zanim poleje się ją olejem.
- Przed lotami powyżej 500 km karmę należy wzbogacić kukurydzą, orzeszkami ziemnymi i drobnymi nasionami. Należy wycofać karmy nr 418 i 29, a zastąpić je nr 8.
- Należy unikać podawania preparatów o złym smaku w wodzie i ogólnie ograniczyć je do minimum. Podawana woda najlepiej jakby była odstana.
- Krople do oczu i nosa należy zastosować 2-3 razy w okresie zimy oraz obowiązkowo w ciągu 2 tygodni poprzedzających rozpoczęcie sezonu lotowego.
- Krople PF Peeters w ilości 10 kropli na 1 litr wody należy zacząć podawać przez tydzień przed 1 lotem konkursowym, później tydzień przerwy i znów tydzień podawania, do piątku rano.
Motywacja Gołębi
W czasie sezonu lotowego partnerzy widują się tylko po przylocie, nawet do wieczora, bez względu na trudność lotu. Nie ma pokazywania w dniu koszowania, aby utrzymać odpowiedni poziom tęsknoty do partnera.
Przeczytaj także: Wszystko o twardej wodzie
Po 7-8 locie organizowane jest spotkanie partnerów w środę, aby odbudować i wzmocnić ich więzi. Wdowy i wdowce są karmione u siebie, a następnie wypuszczane razem na zewnątrz gołębnika na 2 godziny.
Aby zróżnicować metodę, można zorganizować prywatną wywózkę (np. 10-15 km), po powrocie z której gołębie będą mogły być razem 2 godziny.
Partner, własne terytorium oraz karma w połączeniu z zapewnieniem gołębiom spokoju to główne czynniki wpływające na motywację do szybkiego powrotu z lotu.
Dba się o to, aby kontakty opiekuna z gołębiami były wyłącznie pozytywne. Odpowiednia konstrukcja przesuw w gołębniku ułatwia łapanie gołębi.
Celę gołębia, który zaginął na locie, należy zamknąć, aby wdowiec nie miał więcej niż jedną celę.
Przeczytaj także: Jak pozbyć się osadu z twardej wody?
Choroby Gołębi i Profilaktyka
Marek Trzaska dzieli choroby gołębi na te związane z gołębnikiem oraz jednostkowe.
Najczęstszym źródłem chorób gołębnika są wilgoć, zapylenie i przeciągi. Wilgoć sprzyja rozwojowi grzybów, bakterii, rzęsistka, kokcydii itd. Pył jest nośnikiem patogenów.
Eliminacja tych 3 czynników podnosi zdrowie i odporność stada. Pył i wilgoć eliminuje się za pomocą suchej ściółki, a przeciągi poprzez osłonięcie gołębnika przed bezpośrednim nadmuchem powietrza.
Choroby jednostkowe zależą od czynników niezależnych od hodowcy, np. zakażenia pasożytami wewnętrznymi i zewnętrznymi.
Należy skupić się na likwidacji źródeł problemu, a nie tylko na leczeniu danej choroby.
Przeczytaj także: Jak rozpoznać twardą wodę?
Strategia Lotowania
Priorytetem jest jakość zdobywanych konkursów, a nie ich liczba. W odpowiednim momencie dane gołębie są wstrzymywane na konkretne loty.
Zasady lotowania:
- Gołębie roczne lotowane są do 400 km (kat. A).
- 2-letnie do 600 km (kat. AB).
- Starsze bez ograniczeń.
Wdowy szły praktycznie na każdy lot. Pauza u samców wynika z doświadczenia hodowcy, który zauważył, że wdowce nie robią czołowych konkursów lecąc co tydzień.
Gołębiom, które nie idą na dany lot robi się w środę lot treningowy z 30-40 km, a w sobotę i niedzielę normalne obloty. Wdowce noc z soboty na niedzielę i niedzielę siedzą w wolierze.
Po przylocie z lotu gołębie są rozdzielane według płci, karmione i znów łączone.
Selekcja Gołębi
Odrzucane są gołębie, które w sezonie lotowym nic „ciekawego” nie pokazały. Kryterium osiągnięć lotowych jest najważniejsze. Oceniane są także cechy fizyczne: budowa, muskulatura, jakość piór po wypierzeniu itp.
W stadzie musi być odpowiedni stosunek gołębi ze względu na ich predyspozycji lotowe (sprint, średni dystans, długi dystans).
Gołębie Młode
Po odsadzeniu karmione są one karmą Vanrobaeyes nr 11 (mieszanka Liege). Tą karmę dostają do końca maja. Później następuje przejście na lżejszą karmę, którą stanowi mieszanka karmy nr 418 i 29 Venrobaeys oraz jęczmienia. W ten sposób gołębie karmione są 2 tygodnie. W okolicach 10-15 czerwca rozpoczyna się etap wolnych oblotów.
W okresie od początku maja do końca czerwca młódki są zaciemniane w godzinach od 17:00 do 8:00.
Po miesiącu od pierwszego oblotu zaczynają się treningi. Na początku sprowadzają się one do 3-4 razy, gdy gołębie są łapane do koszy i w ten sposób spędzają noc. Ich wypuszczenie następuje przy gołębniku lub w niewielkiej odległości od niego (do 500m). Przy tych 3-4 razach prowadzona jest dokładna obserwacja kału gołębi i ich zachowania.
Treningi organizowane są z różnych kierunków, tak aby gołębie mogły zapoznać się z okolicą i nauczyć się radzić w różnych sytuacjach, a nie tylko takich, które są zaplanowane.
Młode gołębie uczą się wchodzenia do gołębnika na sygnał.
Karmą bazową jest karma Vanrobaeys nr 29, która stosowana jest cały tydzień. Wyjątkowe dni, to: po locie, wtedy przez pierwsze 2-3 posiłki po przylocie do karmy nr 29 dodaje się karmę nr 715.
Ponadto dba się o zakwaszanie wody i podawanie minerałów w postaci gritu.
Znaczenie Wody w Żywieniu Kur
Woda jest fundamentem życia. W przypadku dorosłych kur stanowi nawet 70-75% masy ciała. Na 1 g spożywanej paszy powinny przypadać 2-3 ml wody. Woda wykorzystywana do pojenia kur nie powinna różnić się od tej przeznaczonej do spożycia dla człowieka. Musi to być zatem woda świeża, niezanieczyszczona, spełniająca normy mikrobiologiczne. Do najpopularniejszych systemów pojenia drobiu zaliczają poidła odwracalne i kropelkowe systemy pojenia.
Choroby Gołębi
Gołębie choroby mogą mieć różnorodne podłoże: bakteryjne, wirusowe, pasożytnicze lub grzybicze.
- Ornitoza - objawy: zapalenie spojówek, światłowstręt, wypływ z worków spojówkowych, sklejone nozdrza, katar i biegunka.
- Salmonelloza - może objawić się w postaci jelitowej, organowej, nerwowej i stawowej.
- Kokcydioza - choroba pasożytnicza, wywoływana przez pierwotniaki z grupy Eimeria.
- Aspergiloza - choroba wywoływana przez grzyby.
- Ospa - choroba, na którą bardziej podatne są młode osobniki.
- Zapalenie spojówek - może zostać wywołane przez infekcję bakteryjną, wirusy albo inne czynniki - podrażnienie przez chemikalia, pył lub dym.
W każdym z przypadków najlepiej jest korzystać z pomocy wykwalifikowanego lekarza weterynarii, by mógł jak najszybciej zadecydować o leczeniu.
Utrzymanie Porządku w Gołębniku
Utrzymanie porządku w gołębniku to temat, od którego zależy właściwie wszystko - bez higieny nawet najlepsza karma i najdroższe suplementy pójdą na marne. Podstawą jest systematyczność.
- Odkażanie gołębnika i wyposażenia: Regularne mycie poidła, karmników i cel lęgowych specjalistycznymi preparatami to absolutne minimum.
- Wypalanie gołębnika: To stara, sprawdzona szkoła, która wraca do łask. Ogień z palnika gazowego dociera tam, gdzie chemia czasem nie daje rady.
- Zabiegi dezynsekcyjne: Nic tak nie męczy ptaka jak pasożyty zewnętrzne.
- Utrzymanie czystości w gołębniku: Sprzątanie rusztów i podłóg ogranicza ryzyko zakażeń krzyżowych.
tags: #twarda #woda #dla #gołębi #wpływ
