Czy woda mineralna powoduje kamienie nerkowe? Co warto wiedzieć o kamicy nerkowej

Szczegóły: Opublikowano: 18. March 2026

Atak kolki nerkowej to jeden z bardziej uciążliwych problemów, z którymi zgłaszają się pacjenci do lekarza. Posiada on szereg niekomfortowych objawów, które wielu ludziom uniemożliwiają normalne funkcjonowanie. To naprawdę silny i mocny ból, którego trudno się pozbyć.

Co to jest kamica nerkowa?

Kamica nerkowa cechuje się obecnością kamieni nerkowych w układzie moczowym. W wielu przypadkach zbudowane są one ze szczawianu lub fosforanu wapnia. Jest to stosunkowo często występująca choroba, która może pojawić się zarówno u kobiet, jak i również mężczyzn w średnim wieku, jednak na napady kolki nerkowej mogą cierpień również młodsze osoby.

Skąd bierze się kolka nerkowa i jakie są jej objawy?

Główną przyczyną powstawania kolki nerkowej jest przemieszczanie się kamienia z nerki do moczowodu. Może to prowadzić do podrażnienia lub nawet i uszkodzenia błony śluzowej moczowodu. Ataki spowodowane kolką nerkową są bardzo bolesne - silny ból pojawia się zwykle w odcinku lędźwiowym kręgosłupa, czyli w okolicy nerek, jednakże może promieniować.

Oprócz nasilającego się bólu mogą pojawić się następujące objawy:

częste oddawanie moczu
nudności i wymioty
wzdęcie brzucha
krwiomocz
omdlenia
pieczenie podczas oddawania moczu

Jaka woda przy kamicy nerkowej?

Nie każdy zdaje sobie sprawę z tego, że atakom kamienicy nerkowej można zapobiegać, poprzez spożywanie odpowiedniej ilości płynów. W szczególności należy o tym pamiętać w sytuacjach, które są prostą drogą prowadzącą do odwodnienia, np. w momencie, gdy na zewnątrz panują wysokie temperatury lub podczas wysiłku fizycznego. Warto zawsze mieć pod ręką szklankę lub butelkę z wodą.

Przeczytaj także: Gdzie kupić wodę destylowaną?

Przy problemach z nerkami warto sięgać po wodę mineralną, dzięki której uzupełni się cenne dla zdrowia pierwiastki, które zostały utracone podczas podstawowych procesów. Ważne jest jednak, aby spożywać niskozmineralizowaną wodę (posiadającą mineralizację poniżej 500 mg na litr), która ułatwia wydalanie kamienia z układu moczowego.

Jakich napojów unikać przy kamicy nerkowej?

Wiadomo już, jaką wodę pić przy kamicy nerkowej, ale czego unikać? W żadnym wypadku nie można sięgać po wodę gazowaną, której spożycie może prowadzić do częstych ataków i nasilenia się objawów. Mitem jest również to, że picie piwa może pomóc w złagodzeniu problemów z kamicą nerkową - nie jest potwierdzone, aby ten napój pomagał w przypadku choroby. Należy także unikać słodzonych napojów gazowanych. W przypadku problemów z atakami kamicy nerkowej najlepiej sprawdzi się zwykła woda.

Czy przy kamicy nerkowej można pić wodę z cytryną?

Nie każdy ceni sobie smak zwykłej, klasycznej wody. Przy kamicy nerkowej, jak już zostało wspomniane, należy unikać słodzonych napojów. Czy w takim razie, woda z cytryną nada się do spożycia podczas problemów z tą przypadłością? Osoby, które nie przepadają za wodą bez dodatków, ucieszy fakt, że podczas kamicy nerkowej można pić wodę z cytryną.

Sok z cytryny zawiera kwas cytrynowy, który zapobiega powstawaniu nierozpuszczalnych kamieni nerkowych. Woda z zawartością cytryny może znacznie wpłynąć na walory smakowe tego zwykłego napoju. Tego rodzaju woda stanowi doskonałą alternatywę dla zwykłej, czystej wody, która dla wielu ludzi nie ma po prostu smaku.

Czy picie wody z kranu powoduje kamienie nerkowe?

Woda o niskim poziomie zmineralizowania nadaje się do spożycia przy kamicy nerkowej, jednak bardzo często można spotkać się z informacją, że kamienie nerkowe mogą zostać spowodowane piciem wody z kranu. Czy jest to prawda? Zdecydowanie nie! Jest to kolejny z popularnych mitów. Twardość wody nie ma żadnego wpływu na pojawianie się kamicy nerkowej i jej ataków. Oznacza to, że mając problemy z kamieniami nerkowymi, można sięgać po wodę z kranu.

Przeczytaj także: Inwestycje w Jakość Wody w Proszówkach

Kamica nerkowa a twarda woda - fakty i mity

Przeświadczenie o tym, że kamień z wody odkłada się w nerkach to mit, bardzo z resztą szkodliwy. Ciężko powiedzieć, skąd tak naprawdę wzięło się przeświadczenie o tym, że “kamień” znajdujący się w wodzie odkłada się w nerkach i powoduje kamienie nerkowe. Tzw. kamień, czyli osad, który można zauważyć np. na dnie czajnika po pewnym czasie gotowania w nim twardej wody, to tak naprawdę osad, który powstaje z nierozpuszczalnych w wodzie pierwiastków, które dostają się do niej np. z rurociągów lub nie zostały w stu procentach odfiltrowane.

Kamienie nerkowe to z kolei zupełnie inny problem. Objawia się on obecnością złogów, znanych również jako kamienie moczowe w układzie moczowym. Składają się one z wielu substancji chemicznych, w tym z fosforanu wapnia czy szczawianu, a czasem także z kwasu moczowego, cystyny lub fosforanu magnezowo-amonowego. Wszystkie te substancje zazwyczaj obecne są w moczu zdrowego człowieka, jednak w przypadku, w którym dochodzi do drastycznego zwiększenia ich stężenia, nie rozpuszczają się one i zaczynają odkładać w postaci złogów.

Można więc uznać, że twardość wody jest to cecha wody, która jest wynikiem stężenia kationów wapnia i magnezu lub żelaza i manganu. Pierwiastki te najczęściej dostają się do wody w rurociągach, którymi jest ona dostarczana do użytkowników.

Tak jak już wspomnieliśmy - twarda woda nie wywoła kamicy nerkowej, jednak nie oznacza to, że jest ona całkowicie bezpieczna. W zasadzie to korzystanie z takiej wody może mieć pewne negatywne skutki dla organizmu. Spożywanie takiej wody niczym nam co prawda nie grozi, jednak mycie skóry i włosów może spowodować, że zaczną być one przesuszone.

Woda Jana a kamica nerkowa

Polscy urolodzy po przebadaniu rozpoznali, że podawanie wody Jana aktywuje wydalanie z moczem soli wapnia, fosforanów i magnezu, podstawowych budulców kamieni nerkowych. Woda Jana wspomaga procesy usuwania kamieni nerkowych i co ważne działa profilaktycznie, zapobiegając ich ponownemu pojawieniu.

Przeczytaj także: Woda mineralna Józef: Zalety

Woda Jana to silna hipoosmotyczna szczawa wodorowęglanowo-wapniowa z zawartością chlorków. Jest ona bardzo moczopędna, dlatego wskazaniem do picia Wody Jana jest terapia kamicy nerkowej. Po przejściu operacji usunięcia kamieni nerkowych, wskazana jest kuracja tą wodą mineralną.

Skład Wody Jana

W składzie Wody Jana znajdziemy:

aniony - wodorowęglanowy - 329,50 | chlorkowy - 51,50| siarczanowy -39,75
kationy - wapniowy - 103,30 | magnezowy - 16,70 | sodowy - 15,76| potasowy - 1,60

Ogólna suma składników stałych to 821,47 mg/dm3, a zawartość dwutlenku w wodzie Jana to 1100 mg/dm3.

Wskazania do stosowania Wody Jana

Wśród zaleceń wymienić należy również:

choroby nerek
choroby dróg moczowych
miażdżycę
cukrzycę - w tym wypadku Wodę Jana należy pić razem z Wodą Zuber

Właściwości Wody Jana pozwalają na obniżenie poziomu cholesterolu oraz cukru we krwi. W wodzie rozpuszczone są składniki mineralne, które po wypiciu biorą udział w gospodarce wodno-elektrolitowej.

Zalety picia Wody Jana

Picie Wody Jana sprawia, że mocno zwiększa się wydalanie z moczem soli wapnia, fosforanów oraz magnezu, które są głównymi elementami budującymi kamienie nerkowe. Ponadto Woda Jana ma bardzo silne działanie moczopędne. Po wypiciu woda skutecznie usuwa złogi, wręcz je wypłukując, w ten sposób zapobiegając zakażeniom dróg moczowych, a także nawrotom kamicy nerkowej. Ponadto regularne picie Wody Jana korzystnie wpływa na utrzymanie odpowiedniego poziomu glukozy we krwi, a także zwiększa stężenie potasu i wapnia w surowicy krwi.

Zastosowanie Wody Jana

Woda Jana znalazła zastosowanie w krenoterapii, jako element leczenia:

osteoporozy
cukrzycy
otyłości
chorób nerek i dróg moczowych
nadczynności tarczycy

W określonych przypadkach można również wykonywać inhalacje z Wody Jana. Jest to możliwe w leczeniu:

paradontozy
przewlekłych nieżytów alergicznych górnych dróg oddechowych
zanikowego nieżytu śluzówek

Dawkowanie Wody Jana

Dawkowanie Wody Jana jest uzależnione od wskazań lekarza. Zawsze należy pić Wodę Jana ściśle według jego wskazówek i zaleceń. Przyjęło się, że profilaktycznie można pić od 500 do 700 ml Wody Jana trzy raz w ciągu dnia. Należy pamiętać, aby spożywać ją ok. 30-45 minut przed posiłkiem. Podaną ilość Wody Jana można w indywidualnych przypadkach zwiększać.

Wodę Jana pijemy powoli, małymi łyczkami. Nie należy jej podgrzewać, gdyż może stracić wiele ze swoich właściwości biochemicznych, gdyż w wysokiej temperaturze składniki mineralne mogą ulec wytrąceniu. Dlatego też optymalna temperatura to ta na wypływie ze źródła.

Wodę Jana można pić w połączeniu z wodą Zuber. W zależności do schorzenia należy je łączyć w odpowiedni sposób:

połączenie Wody Jana z wodą Zuber w stosunku 1:1, czyli np. 100 ml Wody Zuber na 100 ml Wody Jana stosuje się w terapii nieżytów nadkwaśnych
połączenie Wody Jana z wodą Zuber w stosunku 1:3, czyli np. 200 ml Wody Zuber na 50 ml Wody Jana stosuje się w leczeniu chorego pęcherzyka żółciowego, chorób wątroby, trzustki, a także zaburzeń przemiany materii. Jest to szczególnie istotnie w przypadku dny moczanowej i w jednej z postaci kamicy. Istotną przyczyną choroby jest bowiem wytwarzanie kwasu moczowego.

Woda Jana obniża poziom glukozy, podnosi poziom potasu i wapnia w surowicy krwi. I co bardzo istotne - ma silne działanie alkalizujące, zapobiegające powstawaniu kamicy szczawianowej.

Aby zmniejszyć zawartość dwutlenku węgla w wodzie, mieszankę Wody Jana i Wody Zuber można lekko podgrzać w łaźni wodnej do temperatury ok. 40 st. C. Pozwoli to uniknąć podrażnień śluzówki, co może nasilić działanie żółciopędne i żółciotwórcze.

Widoczny w osad w Wodzie Jana jest zjawiskiem naturalnym. Godzinę przed wypiciem Wody Jana należy pamiętać, aby nie jeść surowych owoców i warzyw.

Dieta w kamicy szczawianowo-wapniowej

Kamica szczawianowo-wapniowa to najpowszechniej występująca forma kamicy nerkowej, która dotyczy od 56 do 61% chorych. Może być konsekwencją określonych zachowań (siedzący styl życia, niedostateczna podaż płynów, dieta obfitująca w białko zwierzęce i sól, mała ilość błonnika pokarmowego oraz magnezu w diecie) a także występujących schorzeń jak: nadczynność przytarczyc, nadmierne wydalanie z organizmu wapnia, cytrynianów i szczawianów.

Dieta w kamicy szczawianowo-wapniowej polega przede wszystkim na:

zwiększeniu ilości wypijanych płynów do co najmniej 2,5-3 litry na dobę (podstawowe zalecenie !!!), ponieważ wzrasta wówczas ilość produkowanego moczu, jego wydalanie a tym samym usunięcie powstałych w nerkach złogów szczawianowo-wapniowych (zalecana jest przede wszystkim woda mineralna niegazowana niskozmineralizowana, słabe napary herbat, głównie zielona oraz ziołowe: pokrzywa, rumianek, nagietek, napary z nawłoci, skrzypu)
leczeniu dietetycznym należy rozpocząć od znacznego ograniczenia ilości soli w diecie, zalecana jest dieta niskosodowa - ilość sodu nie powinna przekraczać 2000 mg/dzień; związane jest z tym, iż sód zawarty w soli znacznie nasila wydalanie wapnia z moczem, a to zwiększa wiązanie się tego pierwiastka z kwasem szczawiowym i tym samym nasila tworzenie się złogów w przewodach nerkowych czy nerkach
białko zwierzęce spożywane w nadmiarze także może zwiększać wydalanie wapnia wraz z moczem (szczególnie białko wchodzące w skład mięsa czerwonego); jednakże należy pamiętać, aby nie ograniczać zbytnio innych produktów odzwierzęcych będących dobrym źródłem białka (szczególnie mleko oraz produkty z niego otrzymywane: jogurt, kefir, maślanka, twarożki naturalne), ponieważ z drugiej strony dieta niskowapniowa skutkuje nadmiernym wchłanianiem kwasu szczawiowego z przewodu pokarmowego, co w konsekwencji prowadzi do jego koncentracji w moczu i tworzenia kamieni; jeśli podaż wapnia z produktów jest prawidłowa, to pierwiastek ten zostaje w przewodzie pokarmowym związany z kwasem szczawiowym i w postaci soli- szczawianów jest wydalany ze stolcem
kolejnym, podstawowym zaleceniem jest całkowite wykluczenie z menu produktów zwiększających poziom kwasu szczawiowego w ustroju, takich jak: szczaw, szpinak, botwina, burak, rabarbar, suszone figi oraz suszone śliwki, rodzynki, rzepa, kakao, czekolada, kawa i herbata czarna (głównie mocny napar)
warto podkreślić, że na gospodarkę szczawianową wpływa ilość wapnia oraz ilość witaminy C (ulega przemianie w szczawiany), dlatego jej dawka nie powinna przekraczać 500 mg/dobę. Istotne jest, aby witamina C pochodziła ze źródeł pokarmowych, a nie z preparatów farmaceutycznych czy suplementów diety. Do naturalnych i dobrych źródeł witaminy C zalicza się między innymi: owoce dzikiej róży, czarna porzeczka, aronia, kiwi, truskawki, owoce cytrusowe (mandarynki, pomarańcze, cytryny, grejfrut), czerwona papryka, natka pietruszki, brukselka, kalarepa, brokuły, kiszone warzywa (kapusta, ogórek); warto pamiętać aby spośród wymienionych źródeł witaminy C nie ograniczać zbytnio owoców cytrusowych i świeżych soków z nich otrzymywanych, ponieważ wpływają one na zwiększenie wydalania szczawianów wraz z moczem
dodatkowo dieta w kamicy szczawianowej powinna być uboga w cukry proste- węglowodany łatwoprzyswajalne, takie jak cukier z cukiernicy, miód, fruktoza, syrop glukozowo-fruktozowy, słodycze, ciasta, słodkie wyroby piekarnicze (pączki, drożdżówki, faworki, ptysie, wafelki), białe pieczywo- pszenne, produkty z białej mąki, suszone owoce, słodkie napoje (soki kartonowe, napoje gazowane), słodzone przetwory mleczne (jogurty owocowe, smakowe maślanki i kefiry, desery mleczne, serki owocowe), na rzecz zwiększenia udziału produktów wysokobłonnikowych (pełnoziarniste produkty zbożowe, jak chleb razowy, kasze: gryczana, jęczmienna, jaglana, makarony razowe, ryż brązowy, płatki owsiane niesłodzone, dozwolone owoce i warzywa, nasiona, pestki, orzechy)
spożywaj pełnoziarniste produkty zbożowe; polecane są zwłaszcza płatki owsiane górskie i inne pełnoziarniste płatki zbożowe, pieczywo z mąki pełnoziarnistej, a zwłaszcza pieczywo razowe lub graham, kasze (pęczak, gryczana, jaglana, komosa ryżowa, owsiana, orkiszowa), ryż brązowy oraz makaron pełnoziarnisty- zawarte w nich fityniany hamują krystalizację soli wapnia
spożywaj wielonienasycone kwasy tłuszczowe omega-3, gdyż zmniejszają one wydalanie wapnia i szczawianów z moczem, a ponadto mają działanie przeciwzapalne- spore ilości tych kwasów zawiera tran, tłuste ryby morskie (makrela, śledź, łosoś, tuńczyk) oraz pstrąg tęczowy, olej lniany (do spożywania tylko na zimno), siemię lniane, olej rzepakowy nierafinowany, orzechy (szczególnie włoskie); oleje roślinne powinny być dodawane do potraw bezpośrednio przed podaniem, gdyż wtedy zachowują najwięcej wartości (nie jest zalecane spożywanie dużej ilości ryb, pomimo znacznej zawartości kwasów omega-3, gdyż białko rybie sprzyja wydalaniu z moczem wapnia i szczawianów; należy przy tym pamiętać aby jednak nie ograniczać zbytnio podaży ryb w diecie z racji wielu właściwości o działaniu prozdrowotnym)
w diecie osób chorych zaleca się zwiększenie zawartość błonnika pokarmowego w ilości 25 g/dobę (pochodzącego z warzyw, owoców i produktów zbożowych)
mięso, ryby oraz jaja spożywaj w ograniczonych ilościach; nadmiar białka zwierzęcego sprzyja wydalaniu wapnia z moczem
podaż białka nie powinna przekraczać 0,8 g/kg m.c., ponieważ większa ilość białka w diecie wiąże się ze zwiększoną zawartością szczawianów, fosforanów, wapnia oraz kwasu moczowego w moczu
dieta w kamicy szczawianowo-wapniowej powinna być ubogotłuszczowa, ponieważ tłuszcz nasila wchłanianie kwasu szczawiowego i krystalizację szczawianów w moczu
nie ograniczaj drastycznie spożycia wapnia, którego źródłem są przede wszystkim mleko i jego przetwory (paradoksalnie niskie spożycie wapnia sprzyja tworzeniu złogów wapniowych, a dodatkowo prowadzi do utraty masy kostnej i zaburza jej mineralizację); szczególnie polecane są fermentowane przetwory mleczne, gdyż zawarte w nich bakterie sprzyjają rozkładowi szczawianów (jogurt naturalny, kefir, maślanka)
należy również pamiętać, aby w codziennym jadłospisie zadbać o produkty będące dobrym źródłem potasu (nabiał, mięso drobiowe, kasze: gryczana, jęczmienna, jaglana, brązowy ryż, płatki owsiane, nasiona roślin strączkowych, jak soczewica czy ciecierzyca, brokuły, ziemniaki, pomidory, banany, morele, brzoskwinie, pomarańcze, pestki i nasiona), magnezu (orzechy: laskowe, pistacje, włoskie, migdały, pestki dyni, nasiona słonecznika, sezamu, maku, pełnoziarniste produkty zbożowe, jak otręby pszenne, płatki owsiane, kasza gryczana i owsiana, ryż brązowy, pieczywo żytnie, rośliny strączkowe, jak soczewica, ciecierzyca czy groszek, banany), cynku (mięso drobiowe i czerwone, np. chuda wołowina i wieprzowina, sery podpuszczkowe- żółte, pieczywo pełnoziarniste, kasza gryczana, orzechy, pestki dyni), witaminy B6 (ryby: łosoś, makrela, pstrąg, dorsz, śledź, chude mięso drobiowe i wieprzowe, nasiona roślin strączkowych: soczewica, ciecierzyca, drożdże piekarskie, orzechy: włoskie, laskowe, migdały, nasiona słonecznika, pełnoziarniste produkty zbożowe, ryż brązowy, komosa ryżowa, kiełki pszenicy, czosnek, imbir, banany, kiszona kapusta, ziemniaki, sok pomidorowy), ponieważ wpływają na metabolizm szczawianów i zmniejszają ryzyko gromadzenia się kamieni w nerkach.

Ogólne zalecenia dietetyczne w kamicy nerkowej

Fot. Część zaleceń dietetycznych dotyczących kamicy nerkowej ma charakter ogólny i należy ich przestrzegać w każdym jej rodzaju. Istnieją także pewne zasady, które są uzależnione od składu chemicznego kamieni. Dlatego też badanie analityczne moczu, krwi oraz badanie składu wydalonego lub usuniętego kamienia pozwalają ustalić, jak postępować, aby nie dopuścić do nawrotu kamicy nerkowej. Dodatkowo bardzo ważna jest identyfikacja czynników ryzyka powstawania kamieni w układzie moczowym, do których zalicza się m.in. pozytywny wywiad rodzinny, przyjmowanie niektórych leków oraz wrodzone lub nabyte wady układu moczowego.

W przypadku osób chorujących na kamicę priorytet stanowi wypijanie takiej ilości płynów, aby dobowa objętość wydalanego moczu wynosiła około 2 l dziennie. Zaleca się, aby połowę wypijanych płynów stanowiła woda filtrowana lub niskozmineralizowana. Pozostałe płyny mogą mieć neutralne pH, choć niektóre soki z cytrusów są szczególnie polecane z uwagi na zawartość cytrynianów. Jedyny wyjątek to sok grejpfrutowy, który indukuje powstawanie kamieni nerkowych. Płyny należy spożywać przez cały dzień od rana do wieczora, w niewielkich objętościowo porcjach. Ważne, aby wodę wypić także przed snem (aby rozcieńczyć mocz na czas odpoczynku nocnego) oraz rano po oddaniu moczu.

Zwiększona podaż płynów prowadzi do zmniejszenia stężenia składników mineralnych (szczawianów, fosforanów, moczanów), a przez to ogranicza ich zdolność do krystalizacji. Pacjenci bardzo często pytają, czy profilaktycznie mogą pić piwo. Rzeczywiście piwo zwiększa ilość wydalanego moczu, jednak spożywanie go codziennie może sprzyjać otyłości, alkoholowej stłuszczeniowej chorobie wątroby, zapaleniu trzustki, a także wpływa na rozwój uzależnienia alkoholowego.

Jeśli skład kamieni nie jest znany, trudno realizować jakieś konkretne zalecenia. W takiej sytuacji najlepiej wybrać zrównoważoną i zbilansowaną dietę.

Dieta w zależności od rodzaju kamicy

W tej najczęściej występującej kamicy chorzy powinni unikać produktów będących źródłem szczawianów, czyli szczawiu, szpinaku, botwiny, rabarbaru, buraków, nasion roślin strączkowych, czekolady, mocnej kawy i długo parzonej herbaty.

W przypadku tej kamicy ważne jest ograniczenie spożycia produktów będących źródłem puryn, metabolizowanych następnie do kwasu moczowego. Należy więc unikać zup na wywarach mięsnych, sosów i galaretek mięsnych, dziczyzny, baraniny, podrobów, sardynek, śledzi, szprotek, orzechów, grzybów, soczewicy, grochu i fasoli. Ważne jest natomiast zwiększenie spożycia produktów mlecznych i warzyw.

Dieta polega na ograniczeniu aminokwasów cystyny i metioniny, co w praktyce sprowadza się do ograniczenia spożycia mięsa i jego przetworów, a także ryb, jaj, pszenicy i soi. Wśród zalecanych płynów wymienia się wodę z wodorowęglanami, soki z cytrusów oraz herbaty owocowe. Zaleca się także mleko i przetwory mleczne. Spożycie soli należy ograniczyć do 3 g/dobę.

Aktywność fizyczna i masa ciała

Odpowiedni poziom aktywności fizycznej oraz utrzymanie prawidłowej masy ciała to kolejne istotne elementy postępowania u chorych z kamicą nerkową. Obserwuje się wyraźną zależność między otyłością, zespołem metabolicznym, cukrzycą typu 2 a częstością występowania kamicy. Wpływa na to fakt, że insulinooporność i hiperinsulinemia zwiększają wydalanie jonów amonowych w moczu, powodując jego zakwaszenie i nasilając tendencję do tworzenia się kamieni.

tags: #czy #woda #mineralna #powoduje #kamienie #nerkowe